літаратурная камісія Інбелкульта ў 1925 г.
John1
zaprudski
за восем месяцаў (сярэдзіна сакавіка -- сярэдзіна лістапада) камісія
-- была спачатку ў складзе двух чалавек: старшыні Замоціна і сакратара Гарэцкага
-- потым трох: у сярэдзіне красавіка далучыўся Дубоўка, які з перапынкамі працаваў да 1 чэрвеня, пазней не наведваўся
-- 1 чэрвеня выбыў і Гарэцкі, часовым сакратаром стаў Мачульскі

новае расійскае кіно: "Рассказы"
John1
zaprudski
Чацвёртая навэла з фільма "Рассказы" рэжысёра М. Сегала выклікала ў памяці другую кнігу рамана Б. Мажаева "Мужыкі і бабы". Там герой, быўшы у каханкі, у ложку доўга ёй расказваў пра актуальныя палітычныя падзеі. Але без наступстваў для асабістага жыцця.

У другой навэле зняўся Віктар Манаеў.

Рэкамендую.

P. S. Першы фільм Сегала 2006 г. быў па аповесці Алеся Адамовіча "Нямы".

рэфлексіі аб літаратурнай крытыцы
John1
zaprudski
Паведамленні акадэміі google прынеслі інфармацыю пра артыкул А. Бязлепкінай "Стратэгія і тактыка ў літаратурнай крытыцы (на прыкладзе тэкстаў І. М. Запрудскага)". Трохі забаўнае чытанне.

Богуш-Сестранцэвіч не быў аўтарам граматыкі беларускай мовы
John1
zaprudski
Пра гэта нарэшце напісаў тут:
Назвы беларускай мовы ў працах даследчыкаў пачатку ХІХ ст. // Беларуская мова і мовазнаўства: ХІХ стагоддзе. Мінск, БДУ, 2013. С. 97. Адзін з аргументаў -- у "Гісторыі сарматаў і славян..." (1812) Станіслава Богуш-Сестранцэвіча быў раздзел пра літоўскую мову, у ёй былі словы ugnis, akis, wodas, bailus, bruwis.

Інфармацыю пра тое, што Богуш-Сестранцэвіч напісаў граматыку "літоўскай" мовы, пад якой разумелася беларуская, пусціў у свет Адам Восіпавіч, чатыры разы яе паўтарыў Г. Каханоўскі... Цяпер -- гэта стандартная інфармацыя ў розных беларускіх энцыклапедыях, уключна з універсальнай і гістарычнай.


P.S. Электронную версію гл. тут: http://www.elib.bsu.by/handle/123456789/57376

"Словаклад" Каўруса
John1
zaprudski
У "Словакладзе" Каўруса, выдадзеным сёлета выдавецкім домам "Звязда", няма заўзець (гура!). Ёсць заўзятар і заўзятарства.

Калі разглядаць гэты слоўнік як дадатак да тлумачальнага, то ў ім многа "лішніх" слоў: адшліфоўчы, аральніцтва, аруплены, бракус, брысаць, будзіч, бывач, вапёр, вашаваць, вельбаваць, весткаваць, відачын, відачынства, выраканец, гаворкасць, гадыня, гарапнік, гаспадыніць, гвалтоўца, дапісант, даставанец, жабрачыны, жаўранчыха, жахата, завагітнець, задоўка, заляцанак, зверуган, зладкаванне, знянацканы, кавалёк, кайлаваць, калгасізацыя, каравіна, картэўнік, кастрычанятка, касьбіт, клум, кніжня, коптур, крызісаваць, крынічлівы, крэч, культуроўца, купюрнік, лагодань і шматлікія іншыя.

Аўтар старанна пазбіраў розныя заменнікі дзеепрыметнікаў: атакоўны, канфліктоўны...

літаратура факту (меркаванне 1936 г.)
John1
zaprudski
сапраўднаю літаратураю ня будзе літаратура факту, нараджэнне якое мы наглядалі пасля вайны, а сяння бачым, можна сказаць, поўны яе заняпад. Прыклад канкрэтны гэнае кароткае гісторыі літаратуры факту бачым у пісьменстве савецкім.

Калоссе 1936

квадрылінгвізм
John1
zaprudski
атрымаў інфармацыю-запрашэнне пра/на канферэнцыю, напісаную на 4-х мовах. 3-я -- нямецкая, 4-я -- расійская (гэты тэкст уключыў менш інфармацыі ў параўнанні з астатнімі), ангельскай няма.

абвод 'перыметр'
John1
zaprudski
Любоў Антанюк напісала, што рэвізаваную ў 1927 г. матэматычную тэрміналогію 1922 г. санкцыянавала тэрміналагічная камісія, у якую ўваходзілі народныя пісьменнікі Купала і Колас. Сярод заменаў было: абвод -- перыметр. Тут можна дадаць, што самым гучным крытыкам матэматычнай тэрміналогіі 1922 г. быў Коласаў дзядзька Антон Лёсік.

А вось Колас піша ў лісце ў 1956 г.: Па іх (могілак) абводу прыкінь, колькі трэба слупоў...

У 1956 г. Колас ужо не памятаў, як перыметр па-беларуску будзе "правільна"...

Мария Карп пра Эліс Манро, 2006; апавяданні лаўрэаткі па-ангельску
John1
zaprudski

В англоязычных странах принято всех мало-мальски заметных авторов рассказов уподоблять глубоко почитаемому там Чехову. Разумеется, Элис Манро прямо называют «нашим Чеховым», а самые недавние отзывы добавляют к этому почетному титулу еще и признание ее «нашим Флобером». Натянутость подобных сравнений - очевидна, однако следует все же сказать, что, при всей горячей любви Манро к русской литературе, стремление к рациональному осмыслению чувств сближает ее, скорее, с французской традицией […]
Действие рассказов писательницы неизменно происходит в Канаде, и ее Канаду часто уподобляют то фолкнеровскому Югу, то Небраске Виллы Катер, которая в первой половине двадцатого века взахлеб, с чувством первооткрывателя писала об освоении новых земель американскими пионерами. В отличие от Катер, Манро описывает природу скупо, хотя и точно, но пространство между Онтарио и Британской Колумбией так обжито ее героинями, так насыщено их страстями, что действительно приобретает особую реальность мифа. Постоянно возвращаясь на ту же самую территорию, где иногда высвечены одни фигуры, иногда другие, но круг их известен и почти предсказуем, она создает в воображении своих читателей отдельную страну - Канаду Элис Манро.
«Свои» читатели полюбили Элис Манро давно и сильно - они читают ее рассказы, как только они появляются в «Нью-Йоркере» и других журналах, не дожидаясь выхода сборников. Манро постоянно изучают литературоведы и критики - в Канаде о ней написана, по меньшей мере, дюжина книг, десятки специальных статей. После публикации в 1996 году «Избранного» и особенно после уверенного мастерства двух последних книг, ее известность разрослась и стала превращаться чуть ли не в популярность - в западном мире явление опасное. В апреле этого года она, к своему изумлению, вошла в список ста самых влиятельных людей мира, ежегодно публикуемый еженедельником «Тайм», - вместе с Джорджем Бушем, Биллом Гейтсом и американской телеведущей Опрой Уинфри. По двум ее рассказам сейчас снимаются фильмы. Уже несколько лет идут разговоры о Нобелевской премии.


17 апавяданняў лаўрэаткі па-ангельску

Алексіевіч, second hand
John1
zaprudski
Пачаў чытаць у "Дзеяслове" (пераклад Валера Стралко). Выключна прыватныя рэмаркі.

1. "у кнізе шмат расповедаў самагубцаў". ?
2. успомніўся Алег Бембель з яго метадам збору матэрыялу для кнігі пра беларускую мову.
3. Някляеў дарма сварыўся ў інтэрв'ю "што, яна жыла ў Расіі ў 19 ст.?"
4. тэма савецкай цывілізацыі варта распрацоўкі. для мяне гэта відавочна на прыкладзе кіно. Нядаўна выявіў, што ў савецкім кіно быў нават свой Гарысан Форд! :)
5. "не ўсе апынуліся гатовымі". Сустракаў гэту памылку і ў Архэ. Можа, з ёй ужо не трэба змагацца?
6. у назве -- "чырвоны чалавек". б-р-р!

Старамоднае пытанне пра тое, ці гэта літаратура, ці публіцыстыка (калі так, у любым выпадку, гэта не стандартная публіцыстыка), застаецца. Калі Алексіевіч раздае людзям "Чарнобыльскую малітву" на Астравеччыне -- гэта грамадзянскі чын. Адвечнае "поэтом можешь ты не быть, но гражданином быть обязан"?..

?

Log in

No account? Create an account